Atelier #2 - Maart

Regen, regen en nog eens regen. Maar ook overpeinzingen rondom datgene wat ik maak. Mag ik ook uitwijken en een documentaire maken over (de rijstvelden van) Bali?

De afgelopen maand vocht ik met mijn nieuwe en toch bekende omgeving. Ik miste de structuur die ik in Thailand had opgebouwd en die me richting gaf in datgene wat ik wilde maken of doen. Gek hoe zoiets zo snel vertrouwd kan voelen. Het zorgde ervoor dat ik heel wat tranen geplengd heb, niet lekker in mijn vel zat en het creëren niet vanzelf ging.

Gelukkig is daar Putu, de happiness manager die me twee keer meenam op een ontdekkingstocht. Eerst door de rijstvelden, later door de dorpen en langs het strand. Het zorgde voor een aantal mooie beelden, maar tegelijkertijd waren het vooral zijn verhalen die me bijbleven en aan het denken zetten. Tradities die langzaam aan verdwijnen, het moderne leven dat (opnieuw) ellende met zich meebrengt waar niemand op zit te wachten.

De regen blijft ondertussen maar vallen, komt af toe toe letterlijk de woonkamer in en ik ben er klaar mee. Alle plannen staan weer on hold, zijn afhankelijk van wat we de volgende dag aantreffen. De weerapps zijn onbetrouwbaar en gaan er voor het gemak maar vanuit dat het altijd en overal regent. Voor deze week is er weer een waarschuwing afgegeven voor veel regen en harde wind.

Vanochtend was het droog, scheen de zon zowaar en was de lucht grotendeels blauw. Dat is het Bali dat ik ken, het Bali waar ik van hou. Ik pakte snel mijn camera, flesje water en petje en ging de deur uit. Het blijft me verbazen hoe goed het werkt om fysiek in beweging te komen om dat lamlendige gevoel van me af te schudden, met een dosis inspiratie weer aan de slag te willen.

Want aan de slag wil ik. Nadat ik een blog schreef over de rijstvelden en er een podcast over maakte, ontstond er een idee om er meer uit te halen. Om het verhaal op een andere manier aan te vliegen. Niet alleen te laten zien wat ik zag, maar die beelden te begeleiden met mijn gedachtegang, wat het bij mij losmaakt. Dat betekent dat ik meer moet filmen, moet gaan knutselen met wat ik heb en nadenk over wat ik eigenlijk te zeggen heb over wat ik hier zag en leerde. Misschien wordt het breder dan de rijstvelden, gaat het meer over Bali an sich. Ik weet het nog niet precies.

Tegelijkertijd is daar die gedachte: schoenmaker, blijf bij je leest. Want hoewel foto en video dicht bij elkaar liggen en er zeker overeenkomsten zijn, is het ook een wereld van verschil. Moet ik me nieuwe skills eigen maken, terwijl ik nog bezig ben om mijn huidige skills te verbeteren. Praktisch wordt mijn tas steeds voller en vergeet ik vaak de helft van de tijd minstens één beelddrager te gebruiken.

Wie ooit het boek Big Magic van Elizabeth Gilbert heeft gelezen, is bekend met het idee dat creatieve ideeën bij je aankloppen en verder reizen als je er niets mee doet. Dus probeer ik dat wat zich aandient in ieder geval uit te zoeken, aandacht te geven, te kijken wat het me brengt. Als er iets is wat ik het afgelopen jaar heb geleerd, is dat je inspiratie volgen mooie dingen oplevert.

Ik deed een voorzichtige eerste poging tot een vlogachtig filmpje. En ja, ik had beter horizontaal kunnen filmen, maar dat scharen we maar even onder opstartperikelen ;).

Het idee dat aanklopt ruimte geven

Welk idee blijft maar terugkomen, maar schuif je voor je uit omdat je denkt:
“Schoenmaker, blijf bij je leest”?

Geef dat idee deze week 30 minuten aandacht. Niet om het perfect te doen. Niet om het groots aan te pakken. Alleen om te onderzoeken.

Schrijf. Film. Schets. Denk hardop. En kijk wat er gebeurt als je het niet wegstuurt. Laat me weten wat er bij jou aanklopte.

Leestips

In mijn zoektocht naar waarom ik me voel zoals ik me voel viel mijn oog op het boek De kunst van het missen met als ondertitel Waarom aardse paradijzen niet gelukkig maken van Olaf Tempelman. Hoewel het boek niet als een van de makkelijkste wegleest, raakte de onderliggende boodschap me wel. Ook ik zoek naar iets wat ik niet kan vinden en dat heeft te maken met verwachtingen, met ideeën die niet blijken te kloppen, maar misschien nog wel meer met dat menszijn universeel is. Wat ik als paradijs zie, is iemands dagelijks leven. En net als op zoveel plekken komt dat leven met uitdagingen.

Een vraag die ik op diverse plekken uit monden van diverse reizigers heb horen vloeien, luidt: ‘Waarom beseffen mensen hier niet dat ze in een paradijs leven?’Het kortste antwoord op die vraag luidt volgens mij: omdat zij er niet weg kunnen. Of: omdat maaien met een zeis voor hen geen keuze is.

Voor diegenen die het net als ik leuk vinden om stil te staan bij de geschiedenis van fotografie is Lichtjaren van Hans Rooseboom een aanrader. Het is bizar om te zien wat er vroeger nodig was om een foto te maken en hoe je datzelfde nu gedachteloos doet met een mobieltje in je hand. Het echte ambacht lijkt daarmee verdwenen, hoewel ik ook denk dat deze vorm weer nieuwe uitdagingen en mogelijkheden met zich meebrengt.

De magie van het onverwachte

In de laatste podcast vanuit Chiang Mai neem ik je mee naar de Terracotta Garden van Lamphun. Niet omdat je per se deze plek moet bezoeken (doe het wel, het is de moeite waard!), maar omdat ik weer geconfronteerd werd met het feit dat onverwachte ontdekkingen zo leuk zijn.

Wat is zo’n onverwachte ontdekking die jou is bijgebleven?

Waar ik naar uitkijk

Over twee weken is het de dag van de stilte op Bali, oftewel Nyepi. 24 uur lang gaat het eiland op slot. Op deze dag mag niemand de straat op, wordt er niet gekookt of gewerkt en moet het vooral stil zijn. Het is een moment van bezinning en zelfreflectie.

En dat wordt voorafgegaan door Ogoh Ogoh. Overal zijn ze druk bezig met het maken van deze poppen. Volgens Putu doet het resort ook mee en kunnen we meelopen in de optocht om de poppen op te halen.

Ik ben heel benieuwd naar de creaties en misschien nog weer meer naar de dag van de stilte. Hoe bizar zal het zijn om geen scooters te horen en geen mensen te zien? Ik weet nog niet hoe ik die dag ga aanvliegen, maar het voelt alsof ik iets anders dan anders zou moeten doen.

---

Wat hier ontstaat, krijgt soms een plek in mijn galerij. Bekijk mijn werk →